همّتت را يكي كن يعني يك راه خوبي را كه انتخاب كردي دائم از اين راه به اون راه و از اين تصميم به اون تصميم نرو بلكه يك راه را انتخاب كن و فقط همان راه را ادامه بده.

آدم با يك دست چند تا هندوانه بر نمي دارد مثلاً شخصي آمده طلبه شده و در كنارش دروس دبيرستاني هم مي خواند به اعتبار اينكه بعداً تشويقش كنند و اين درسها بعداً به دردش بخورد و مقبوليت بيشتري در جامعه پيدا كند و... اينها همه خلاف توكل است اگر آمده طلبه شود بايد در همين رشته خوب كار كند تا به جايي برسد.

در ادامه حديث مي فرمايد: زبانت را نيز يكي قرار بده و مطابق همّتت باشد يعني راهي كه انتخاب كرده اي همان راه را برو و زبانت را نيز در همان راه بكار ببر و نزد هركس با سليقه او حرف نزن كه او خوشش بيايد.

بعد مي فرمايد: بدنت را زنده نگه دار ؛ شايد معنايش اين باشد كه بدن موقعي به درد مي خورد كه برآن آثار خوبي مترتّب باشد يعني در طريق صحيح و الهي گام بردارد وگرنه اگر قرار است با اين بدن در مسير گناه و معصيت قدم بردارد با زبانش مرتكب حرام شود با اين چشمها به حرام نظر كند با اين گوشها غيبت بشنود ديگر اين بدن بدنِ زنده و داراي حيات نيست بلكه بدتر از مرده است زيرا بدن مرده كه معصيت و نافرماني نمي كند.

سپس خداوند مي فرمايد: از من غافل نشو كه هركس از من غافل شود هيچ ابايي ندارم كه كجا هلاك مي شود؛ و دستش را نمي گيرم و برايم فرقي نمي كند كه در چه حالتي اين دنيا را ترك كند و وارد آخرت شود .