اولياي خدا كه دنبال تقرب جستن بسوي اويند و مواظب اعمال و گفتارشان هستند قائلند كه اولين قدم در اين راه ، « يقظه » است يعني انسان ابتداء بيدار شود كه از كجا آمده ، براي چه آمده و چكار بايد انجام دهد و به كجا خواهد رفت لذا مواظب اعمال و گفتارش باشد تا برخلاف مسير سلوكش نباشد؛ انسان خواب به محض اينكه بيدار شد مي بيند الان كجاست در كدام خانه و كدام اتاق حضور دارد ولي تا زمانيكه خواب باشد هيچ تحرك و پيشرفتي در مسير برايش انتظار نمي رود.